De paardenvrouw die zegt dat een paard je in de maling neemt en eigenwijs is en niet wil luisteren, heeft toch minder verstand van paarden dan haar reputatie doet denken. Van lichaamstaal van paarden moet ze niks weten, een paard moet ‘gewoon’ luisteren en meelopen.
De manage eigenaar die gefrustreerd raakt, omdat de ‘probleempony’ weer bokkend en steigerend door de bak gaat, is toch niet zo goed met pony’s dan de jarenlange ervaring doet verwachten. Het harnachement wordt niet gecontroleerd, maar de pony moet maar wat harder aangepakt worden met de zweep en de klanten moeten vooral de baas blijven.
De pensionstal waar je paard elke dag een uurtje wordt “gelucht” in de binnenbak en adverteert met geweldige faciliteiten en zoveel ruimte voor je paard, is helemaal niks waard als die ruimte niet wordt gebruikt om een paard paard te laten zijn. Er wordt niet nagedacht over wat het voor het paard betekent om 23 uur per dag in een stal te zijn staan, want het kan nu eenmaal niet anders in dit klimaat.
Jarenlange ervaring wil niet automatisch zeggen dat de kundigheid er ook altijd is. Te veel “paardenmensen” varen nog op oude ideeën en de manier waarop zij het ooit geleerd hebben. Ervaring is in dit geval echt een drogreden. Doen ze hun best door te doen wat zij denken dat goed is? Vast wel. Maar onwetendheid is in deze tijd, waarin je op alle mogelijke plekken informatie kunt vergaren en zoveel kunt leren door alleen maar je laptop op te klappen of je telefoon aan te zetten, een slecht excuus. Informatie ligt letterlijk voor het oprapen!
Gelukkig kan het ook anders en ik zie dit overal om me heen ook steeds meer. Ik word ontzettend blij van alle social media accounts die ik volg, van bevlogen mensen die het paardenwelzijn vooropstellen. Ik leer ontzettend veel van de professionals die informatie verspreiden en laten zien hoe het ook kan en de hobbyisten die het beste willen voor hun paard. Ben ik zelf perfect? Verre van! Ook ik heb ooit op de manege geleerd dat ik mijn paard moet laten zien dat ik de baas ben. Maar gelukkig is mij ook altijd verweten dat ik te lief ben en het op deze manier nooit iets gaat worden met Noblesse en mij. Kritiek die voor mij achteraf een groot compliment is, want intuïtief deed ik het al op de manier die voor mij goed voelde. En elke dag leer ik weer meer bij en leer ik steeds beter te kijken naar Noblesse en wat zij nodig heeft. Begrijpen we elkaar steeds beter en groeit het vertrouwen met de dag.
Dus eigenlijk is dit een ode aan de community die dit mogelijk maakt. Aan de mensen die elke dag hun best doen om het paardenwelzijn te verbeteren en onwetendheid om te zetten in kennis en kunde. Laten we samen gaan voor een paardvriendelijke sport.
#doitforthehorse